ترمیم دندان یک شاخه مهم در دندانپزشکی است که به بازسازی و حفظ دندان های آسیب دیده می پردازد. این فرآیند نه تنها به بهبود ظاهر و زیبایی لبخند کمک می کند، بلکه عملکرد صحیح دندان ها برای جویدن و صحبت کردن را نیز تضمین می نماید. با پیشرفت تکنولوژی و علم دندانپزشکی، روش ها و مواد متنوعی برای ترمیم دندان به وجود آمده است که هر کدام مزایا و کاربردهای خاص خود را دارند. از پر کردن ساده یک پوسیدگی کوچک گرفته تا بازسازی کامل تاج دندان، ترمیم دندان نقش حیاتی در سلامت دهان و دندان ایفا می کند.
در این مقاله، به بررسی جامع ترمیم دندان، انواع روش های آن، مواد مورد استفاده و نکات کلیدی مرتبط با آن خواهیم پرداخت. هدف ما ارائه اطلاعاتی کامل و کاربردی است تا شما را با این فرآیند درمانی مهم آشنا سازیم. برای مشاوره با دکتر ساندرا خدابنده لو، بهترین دندانپزشک لمینت و کامپوزیت در ایران، فرم مشاوره سایت را پر کرده و یا با کلینیک ما تماس بگیرید.
آدرس کلینیک: تهران، باغ فردوس، خیابان کیارستمی، کوچه دلبر شرقی، پلاک 11
شماره های تماس: 02122714184 و 02122702594
ترمیم دندان چیست؟
ترمیم دندان به مجموعه اقداماتی گفته می شود که به منظور بازگرداندن عملکرد، یکپارچگی و شکل ظاهری دندان آسیب دیده انجام می گیرد. آسیب به دندان می تواند ناشی از پوسیدگی، شکستگی، ترک خوردگی یا ساییدگی باشد. هدف اصلی از ترمیم دندان، جلوگیری از پیشرفت آسیب و حفظ دندان طبیعی تا حد امکان است. در واقع، دندانپزشک با استفاده از مواد مخصوص، قسمت های از دست رفته دندان را بازسازی می کند تا فرد بتواند به طور طبیعی از دندان خود استفاده نماید.
این فرآیند درمانی نه تنها به حفظ سلامت دندان کمک می کند، بلکه از بروز مشکلات جدی تر مانند عفونت ریشه و از دست دادن کامل دندان نیز پیشگیری می نماید. انتخاب روش و ماده ترمیمی مناسب به عوامل مختلفی از جمله میزان آسیب، محل دندان در دهان، شرایط بهداشتی بیمار و ملاحظات زیبایی شناختی بستگی دارد. دندانپزشک پس از معاینه دقیق، بهترین گزینه درمانی را به بیمار پیشنهاد می دهد تا نتیجه ای مطلوب و ماندگار حاصل شود.
انواع ترمیم دندان
ترمیم دندان به طور کلی به دو دسته اصلی مستقیم و غیرمستقیم تقسیم می شود که هر کدام برای شرایط خاصی مناسب هستند.
- ترمیم مستقیم: در این روش، مواد ترمیمی مستقیماً توسط دندانپزشک در داخل حفره آماده شده در دندان قرار داده می شوند و معمولاً در یک جلسه تکمیل می شود.
- ترمیم غیرمستقیم: این روش شامل ساخت قطعه ترمیمی مانند روکش یا اینله در لابراتوار است که سپس توسط دندانپزشک روی دندان چسبانده می شود.
نوع ترمیم | فرآیند | جلسات مورد نیاز | کاربرد اصلی |
مستقیم | قرار دادن ماده ترمیمی مستقیماً در حفره دندان | معمولاً یک جلسه | پوسیدگی های کوچک تا متوسط |
غیرمستقیم | ساخت ترمیم در لابراتوار و سپس چسباندن آن | حداقل دو جلسه | آسیب های گسترده و بازسازی تاج دندان |
ترمیم دندان با کامپوزیت
ترمیم دندان با کامپوزیت یکی از روش های محبوب و رایج در دندانپزشکی زیبایی است. کامپوزیت ها مواد رزینی همرنگ دندان هستند که برای پر کردن حفرات ناشی از پوسیدگی، ترمیم شکستگی ها و اصلاح شکل و رنگ دندان ها به کار می روند. این مواد به صورت لایه لایه روی دندان قرار گرفته و با استفاده از نور مخصوصی سخت می شوند.
یکی از بزرگترین مزایای کامپوزیت، ظاهر طبیعی و زیبای آن است که باعث می شود ترمیم تقریباً غیرقابل تشخیص باشد. به همین دلیل، این روش برای ترمیم دندان های جلویی که در معرض دید قرار دارند، بسیار ایده آل است. علاوه بر این، ترمیم با کامپوزیت نیاز به تراش کمتری از ساختار سالم دندان دارد و به حفظ بافت دندانی کمک می کند.
مزایا:
- زیبایی و ظاهر طبیعی: همرنگ بودن با دندان های طبیعی.
- حفظ ساختار دندان: نیاز به تراش کمتر دندان در مقایسه با آمالگام.
- اتصال قوی به دندان: چسبندگی مناسب به ساختار دندان.
- تطبیق پذیری: قابل استفاده برای ترمیم انواع مختلف آسیب های دندانی.
معایب:
- طول عمر کمتر: در مقایسه با آمالگام، طول عمر کمتری دارد.
- هزینه بالاتر: معمولاً گران تر از ترمیم با آمالگام است.
- احتمال تغییر رنگ: با گذشت زمان و مصرف مواد رنگی ممکن است دچار تغییر رنگ شود.
- حساسیت به تکنیک: نیازمند دقت و مهارت بالای دندانپزشک است.

ترمیم دندان با آمالگام یا کامپوزیت
انتخاب بین آمالگام (ماده پرکردنی نقره ای رنگ) و کامپوزیت (ماده همرنگ دندان) یکی از تصمیمات مهم در ترمیم دندان است. آمالگام، که ترکیبی از فلزاتی مانند نقره، جیوه، قلع و مس است، به دلیل استحکام و دوام بالا، سال ها به عنوان ماده استاندارد برای پر کردن دندان های خلفی (آسیاب) مورد استفاده قرار گرفته است. مقاومت بالای آمالگام در برابر فشارهای جویدن، آن را به گزینه ای مناسب برای دندان هایی که فشار زیادی را تحمل می کنند، تبدیل کرده است.
از سوی دیگر، کامپوزیت به دلیل زیبایی و شباهت به رنگ دندان طبیعی، به ویژه برای ترمیم دندان های جلویی، محبوبیت زیادی پیدا کرده است. این ماده به ساختار دندان می چسبد و نیاز به تراش کمتری از دندان سالم دارد. با این حال، کامپوزیت ها معمولاً طول عمر کمتری نسبت به آمالگام دارند و هزینه آن ها نیز بیشتر است. در نهایت، انتخاب بین این دو ماده به محل دندان، وسعت پوسیدگی، ترجیحات بیمار از نظر زیبایی و هزینه، و توصیه دندانپزشک بستگی دارد.
ویژگی | آمالگام (نقره ای) | کامپوزیت (همرنگ دندان) |
زیبایی | ظاهر فلزی و غیرطبیعی | ظاهر طبیعی و همرنگ دندان |
استحکام | بسیار بالا و مقاوم در برابر فشار | خوب تا عالی، اما کمتر از آمالگام |
طول عمر | معمولاً ۱۰ تا ۱۵ سال یا بیشتر | معمولاً ۵ تا ۷ سال |
هزینه | مقرون به صرفه و ارزان تر | گران تر |
حفظ ساختار دندان | نیاز به تراش بیشتر دندان | نیاز به تراش کمتر و حفظ ساختار دندان |
کاربرد اصلی | دندان های خلفی (آسیاب) | دندان های قدامی و خلفی |
ترمیم دندان شکسته
ترمیم دندان شکسته به شدت و محل شکستگی بستگی دارد و می تواند از یک ترمیم ساده تا درمان های پیچیده تر را شامل شود. برای شکستگی های کوچک و لب پر شدن جزئی، معمولاً از روش باندینگ کامپوزیت استفاده می شود. در این روش، دندانپزشک ماده کامپوزیت همرنگ دندان را روی قسمت شکسته قرار داده، به آن شکل می دهد و با نور مخصوص آن را محکم می کند تا ظاهر طبیعی دندان بازگردد.
در مواردی که شکستگی بزرگ تر است و بخش قابل توجهی از ساختار دندان از بین رفته، ممکن است نیاز به استفاده از روکش دندانی باشد. روکش مانند یک کلاهک روی تمام سطح دندان قرار می گیرد و از آن محافظت کرده و عملکردش را بازمی گرداند. اگر شکستگی به حدی عمیق باشد که به پالپ (عصب) دندان رسیده باشد، قبل از قرار دادن روکش، درمان ریشه یا عصب کشی ضروری خواهد بود. انتخاب بهترین روش ترمیم به تشخیص دندانپزشک پس از معاینه دقیق بستگی دارد.
ترمیم دندان و عصب کشی
زمانی که پوسیدگی دندان به قدری عمیق می شود که به پالپ (بافت نرم مرکزی دندان که حاوی عصب و عروق خونی است) می رسد، باعث التهاب و عفونت شده و نیاز به درمان ریشه یا عصب کشی پیدا می کند. عصب کشی فرآیندی است که در آن پالپ عفونی یا آسیب دیده از داخل کانال های ریشه دندان خارج شده و این فضا تمیز، ضدعفونی و سپس با مواد مخصوصی پر می شود. این کار درد را از بین برده و دندان را از کشیده شدن نجات می دهد.
پس از اتمام عصب کشی، دندان دیگر زنده نیست و ساختار آن به دلیل برداشتن بخش زیادی از پوسیدگی، ضعیف و شکننده می شود. بنابراین، ترمیم دندان پس از عصب کشی برای محافظت از ساختار باقی مانده و بازگرداندن عملکرد آن امری ضروری است. معمولاً برای دندان های عصب کشی شده، به خصوص دندان های خلفی که فشار جویدن زیادی را تحمل می کنند، استفاده از روکش توصیه می شود تا از شکستگی دندان در آینده جلوگیری شود.
- معاینه و عکس برداری: تشخیص نیاز به عصب کشی با استفاده از معاینه و رادیوگرافی.
- بی حسی موضعی: بی حس کردن دندان و بافت های اطراف آن.
- برداشتن پالپ: ایجاد دسترسی به پالپ و خارج کردن بافت عفونی.
- تمیز و شکل دهی کانال ها: پاکسازی و ضدعفونی کردن کانال های ریشه.
- پر کردن کانال ها: پر کردن فضای خالی کانال ها با ماده ای به نام گوتاپرکا.
- ترمیم نهایی دندان: قرار دادن پرکردگی موقت و سپس ترمیم دائمی (معمولاً روکش).

مواد مورد استفاده در ترمیم دندان
در دندانپزشکی ترمیمی از مواد مختلفی برای بازسازی دندان ها استفاده می شود که هرکدام ویژگی ها، مزایا و معایب خاص خود را دارند. انتخاب ماده مناسب به محل دندان، میزان آسیب، نیازهای زیبایی شناختی بیمار و هزینه بستگی دارد. یکی از قدیمی ترین و بادوام ترین مواد، آمالگام است که به دلیل استحکام بالا برای دندان های خلفی مناسب است.
کامپوزیت های رزینی به دلیل همرنگ بودن با دندان، گزینه ای محبوب برای ترمیم های زیبایی به شمار می روند. علاوه بر اینها، سرامیک ها (پرسلن) به دلیل شباهت فوق العاده به مینای دندان و مقاومت در برابر لکه پذیری، برای ساخت اینله، آنله و روکش های دندانی به کار می روند. طلا نیز به عنوان یکی از بادوام ترین و سازگارترین مواد با بافت دهان شناخته می شود، هرچند به دلیل هزینه بالا و رنگ متفاوت، امروزه کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.
ماده | توضیحات |
آمالگام | آلیاژی از جیوه، نقره، قلع و مس؛ بسیار مقاوم و بادوام اما رنگ نقره ای دارد. |
کامپوزیت | ماده ای رزینی و همرنگ دندان؛ برای ترمیم های زیبایی ایده آل است. |
سرامیک (پرسلن) | جنسی شبیه به شیشه؛ بسیار زیبا و مقاوم در برابر تغییر رنگ. |
گلاس آینومر | ماده ای همرنگ دندان که فلوراید آزاد می کند و به پیشگیری از پوسیدگی کمک می کند. |
طلا | آلیاژی از طلا و فلزات دیگر؛ بسیار بادوام و سازگار با بافت های دهان. |
زمان مناسب برای ترمیم دندان
بهترین زمان برای ترمیم دندان، در اولین فرصت پس از تشخیص پوسیدگی یا آسیب است. بسیاری از پوسیدگی ها در مراحل اولیه هیچ گونه دردی ندارند و تنها توسط دندانپزشک در معاینات دوره ای یا با استفاده از عکس رادیوگرافی قابل تشخیص هستند. به تعویق انداختن ترمیم باعث پیشرفت پوسیدگی، گسترش آسیب به ساختار دندان و در نهایت نیاز به درمان های پیچیده تر و پرهزینه تر مانند عصب کشی یا حتی کشیدن دندان می شود.
علائمی مانند حساسیت به سرما و گرما، درد هنگام جویدن، گیر کردن غذا بین دندان ها یا مشاهده لکه تیره روی دندان می تواند نشان دهنده نیاز به ترمیم باشد. بنابراین، انجام معاینات منظم دندانپزشکی (معمولاً هر شش ماه یک بار) اهمیت بسیار زیادی دارد تا مشکلات در مراحل ابتدایی شناسایی و درمان شوند و از بروز عوارض جدی تر جلوگیری گردد.
عوارض ترمیم دندان
ترمیم دندان یک روش درمانی بسیار رایج و ایمن است، اما مانند هر اقدام پزشکی دیگری می تواند با برخی عوارض کوتاه مدت همراه باشد. شایع ترین عارضه، حساسیت دندان پس از ترمیم است. بیمار ممکن است تا چند روز یا چند هفته پس از پر کردن دندان، به فشار، هوا، شیرینی، سرما یا گرما حساسیت داشته باشد. این حساسیت معمولاً به خودی خود و با گذشت زمان برطرف می شود.
درد هنگام جویدن نیز یکی دیگر از عوارض احتمالی است. این درد می تواند به دلیل بلند بودن نقطه ترمیم باشد که در این صورت با مراجعه به دندانپزشک و تنظیم ارتفاع آن، به راحتی برطرف می شود. در موارد نادر، ممکن است واکنش آلرژیک به مواد ترمیمی، به خصوص آمالگام، رخ دهد. اگر درد یا حساسیت شدید بود، برای مدت طولانی ادامه داشت یا با علائم دیگری همراه بود، حتماً باید به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

مراقبت های بعد از ترمیم دندان
برای افزایش طول عمر و ماندگاری ترمیم دندان و همچنین حفظ سلامت دهان و دندان، رعایت مراقبت های پس از درمان بسیار حائز اهمیت است. بلافاصله پس از ترمیم، به خصوص اگر از بی حسی استفاده شده باشد، باید مراقب باشید تا زمانی که حس به طور کامل برمی گردد، لب، گونه یا زبان خود را گاز نگیرید. همچنین ممکن است دندان تا چند روز به سرما، گرما و فشار حساس باشد که این امر طبیعی بوده و به تدریج برطرف می شود.
رعایت بهداشت دهان و دندان به صورت منظم، کلیدی ترین عامل در افزایش دوام ترمیم است. مسواک زدن حداقل دو بار در روز، استفاده روزانه از نخ دندان برای تمیز کردن نواحی بین دندان ها و محل ترمیم، و استفاده از دهانشویه می تواند از تجمع پلاک و بروز پوسیدگی مجدد در لبه های ترمیم جلوگیری کند. همچنین، مراجعات منظم به دندانپزشک برای معاینات دوره ای به تشخیص به موقع هرگونه مشکل احتمالی کمک شایانی می کند.
- رعایت بهداشت دهان و دندان: مسواک زدن منظم و استفاده روزانه از نخ دندان.
- پرهیز از جویدن غذاهای سفت: خودداری از شکستن خوراکی های سخت مانند یخ یا آجیل با دندان ترمیم شده.
- کاهش مصرف مواد قندی و اسیدی: این مواد می توانند باعث پوسیدگی در اطراف محل ترمیم شوند.
- مراجعه منظم به دندانپزشک: انجام معاینات دوره ای هر شش ماه یک بار برای بررسی وضعیت ترمیم.
- استفاده از محافظ دندان (نایت گارد): در صورت داشتن عادت دندان قروچه، برای جلوگیری از آسیب به ترمیم.
مراقبت | توضیح | اهمیت |
رعایت بهداشت | مسواک زدن دو بار در روز و استفاده روزانه از نخ دندان | جلوگیری از پوسیدگی مجدد در لبه های ترمیم |
رژیم غذایی | پرهیز از غذاهای بسیار سفت، چسبنده و شیرین | کاهش فشار بر روی ترمیم و جلوگیری از شکستگی |
مراجعات منظم | معاینه توسط دندانپزشک هر شش ماه یک بار | بررسی وضعیت ترمیم و تشخیص مشکلات احتمالی در مراحل اولیه |
کنترل عادات | استفاده از محافظ دندان در صورت دندان قروچه | جلوگیری از سایش یا شکستن ماده ترمیمی |
ترمیم دندان کودکان
ترمیم دندان های شیری در کودکان از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا این دندان ها نقش مهمی در حفظ فضای لازم برای رویش صحیح دندان های دائمی، کمک به جویدن صحیح و رشد استخوان فک دارند. پوسیدگی دندان های شیری در صورت عدم درمان می تواند منجر به درد، عفونت و از دست رفتن زودهنگام دندان شود که این امر ممکن است بر رویش دندان های دائمی تأثیر منفی بگذارد.
روش های ترمیم دندان در کودکان مشابه بزرگسالان است، اما با ملاحظات خاصی انجام می شود. به دلیل همکاری کمتر کودکان و اهمیت سرعت عمل، ممکن است از مواد ترمیمی متفاوتی مانند گلاس آینومرها که کاربرد ساده تری دارند و فلوراید آزاد می کنند، استفاده شود. در مواردی که پوسیدگی بسیار گسترده است، از روکش های فلزی پیش ساخته (Stainless Steel Crowns) برای محافظت از دندان شیری تا زمان افتادن طبیعی آن استفاده می گردد.
- اهمیت حفظ دندان شیری: دندان های شیری به عنوان راهنما برای رویش دندان های دائمی عمل می کنند.
- مواد ترمیمی متفاوت: استفاده از موادی مانند گلاس آینومر که کاربرد سریع تری دارند.
- روکش های فلزی (SSC): برای دندان های شیری با تخریب گسترده استفاده می شود.
- مدیریت رفتار کودک: نیاز به تکنیک های خاص برای کنترل اضطراب و جلب همکاری کودک.
- پیشگیری در اولویت: تأکید بیشتر بر روش های پیشگیرانه مانند فیشور سیلانت و فلورایدتراپی.
آیا ترمیم دندان درد دارد؟
یکی از نگرانی های رایج بیماران، احساس درد در حین ترمیم دندان است. خوشبختانه، با پیشرفت های علم دندانپزشکی، ترمیم دندان امروزه یک فرآیند تقریباً بدون درد است. قبل از شروع هرگونه اقدام، دندانپزشک از بی حسی موضعی برای بی حس کردن کامل دندان و بافت های اطراف آن استفاده می کند. این کار باعث می شود که بیمار در طول مراحل تراشیدن پوسیدگی و قرار دادن ماده ترمیمی، هیچ گونه دردی احساس نکند.
پس از اتمام ترمیم و از بین رفتن اثر داروی بی حسی، ممکن است بیمار مقداری حساسیت یا ناراحتی خفیف را تجربه کند که کاملاً طبیعی است. این حساسیت معمولاً به سرما، گرما یا فشار بوده و طی چند روز به تدریج از بین می رود. در صورت وجود درد شدید یا مداوم پس از ترمیم، باید به دندانپزشک مراجعه کرد، زیرا ممکن است نشان دهنده بلند بودن پرکردگی یا مشکل دیگری باشد که نیاز به بررسی دارد.

هزینه ترمیم دندان
هزینه ترمیم دندان در سال ۱۴۰۴ به عوامل متعددی بستگی دارد و نمی توان قیمت ثابتی برای آن تعیین کرد. این هزینه ها بسته به نوع ماده ترمیمی، پیچیدگی درمان، موقعیت جغرافیایی کلینیک و تخصص دندانپزشک متغیر است. به طور کلی، ترمیم با کامپوزیت به دلیل نیاز به تکنیک دقیق تر و مواد گران تر، هزینه بیشتری نسبت به ترمیم با آمالگام دارد.
علاوه بر این، اگر پوسیدگی گسترده باشد و نیاز به درمان های پیچیده تری مانند اینله، آنله یا روکش باشد، هزینه به مراتب افزایش خواهد یافت. درمان های جانبی مانند عصب کشی نیز هزینه جداگانه ای به همراه خواهد داشت. برای اطلاع دقیق از هزینه ها، بهترین راه مراجعه به دندانپزشک و دریافت طرح درمان مشخص پس از معاینه کامل است.
- نوع ماده ترمیمی: کامپوزیت، آمالگام، سرامیک و طلا هرکدام قیمت متفاوتی دارند.
- میزان آسیب دیدگی دندان: پوسیدگی های عمیق و گسترده نیاز به کار و مواد بیشتری دارند.
- تعداد دندان های نیازمند ترمیم: هرچه تعداد دندان ها بیشتر باشد، هزینه کل افزایش می یابد.
- نیاز به درمان های جانبی: درمان ریشه (عصب کشی) یا جراحی لثه هزینه ها را بالا می برد.
- تخصص و تجربه دندانپزشک: دندانپزشکان متخصص معمولاً هزینه بیشتری دریافت می کنند.
- موقعیت جغرافیایی کلینیک: هزینه ها در شهرهای بزرگ و مناطق مختلف متفاوت است.
نوع ترمیم و ماده | کاربرد اصلی | هزینه نسبی |
پر کردن با آمالگام (نقره ای) | دندان های خلفی (آسیاب) | پایین |
پر کردن با کامپوزیت (همرنگ دندان) | دندان های قدامی و خلفی | متوسط |
اینله یا آنله (سرامیکی یا کامپوزیتی) | پوسیدگی های گسترده در دندان های خلفی | بالا |
روکش (تمام سرامیک یا زیرکونیا) | دندان های با تخریب شدید یا عصب کشی شده | بسیار بالا |
طول عمر ترمیم دندان
طول عمر یک ترمیم دندانی به عوامل متعددی بستگی دارد و نمی توان زمان دقیقی برای آن مشخص کرد. یکی از مهم ترین عوامل، نوع ماده ترمیمی استفاده شده است. به طور کلی، ترمیم های آمالگام به دلیل استحکام بالا، دوام بیشتری دارند و می توانند ۱۰ تا ۱۵ سال یا حتی بیشتر عمر کنند. ترمیم های کامپوزیت، با وجود زیبایی، معمولاً طول عمر کمتری در حدود ۵ تا ۷ سال دارند، هرچند با پیشرفت تکنولوژی، کیفیت و دوام آنها نیز بهبود یافته است.
علاوه بر نوع ماده، عادات و بهداشت دهان و دندان بیمار نقش بسیار تعیین کننده ای در ماندگاری ترمیم دارد. رعایت بهداشت دهان، پرهیز از عاداتی مانند دندان قروچه یا جویدن اجسام سخت، و انجام معاینات منظم دندانپزشکی می تواند به طور قابل توجهی طول عمر ترمیم را افزایش دهد. همچنین، مهارت و دقت دندانپزشک در انجام ترمیم نیز یکی از فاکتورهای کلیدی در موفقیت طولانی مدت آن است.
نتیجه گیری
ترمیم دندان یک جزء اساسی از مراقبت های بهداشتی دهان و دندان است که با هدف بازگرداندن عملکرد و زیبایی دندان های آسیب دیده انجام می شود. با توجه به تنوع روش ها و مواد موجود، از آمالگام و کامپوزیت گرفته تا سرامیک، امروزه می توان برای هر مشکلی راه حل مناسبی پیدا کرد. انتخاب بهترین روش ترمیم به عواملی چون میزان آسیب، محل دندان، ملاحظات زیبایی و هزینه بستگی دارد. رعایت مراقبت های پس از درمان و مراجعات منظم به دندانپزشک، نقش کلیدی در افزایش طول عمر ترمیم و حفظ سلامت کلی دهان و دندان ایفا می کند. در نهایت، تشخیص به موقع و درمان سریع پوسیدگی ها و آسیب های دندانی، بهترین راه برای جلوگیری از درمان های پیچیده و حفظ لبخندی زیبا و سالم برای سالیان متمادی است.





